ممکن است سیاهچاله ای عظیم را گیر بیاوریم که تمام میدان مغناطیسی خود را می چرخاند

ممکن است سیاهچاله ای عظیم را گیر بیاوریم که تمام میدان مغناطیسی خود را می چرخاند

سیاهچاله‌ها موتورهای کیهانی قدرتمندی هستند. آنها انرژی پشت اختروش ها و دیگر هسته های فعال کهکشانی (AGNs) را فراهم می کنند. این به دلیل تعامل ماده با میدان های گرانشی و مغناطیسی قدرتمند آن است.

 

از نظر فنی، یک سیاهچاله به تنهایی میدان مغناطیسی ندارد، اما پلاسمای متراکمی که سیاهچاله را احاطه کرده است، مانند یک قرص برافزایشی. همانطور که پلاسما در اطراف سیاهچاله می چرخد، ذرات باردار درون آن یک جریان الکتریکی و میدان مغناطیسی تولید می کنند.

جهت جریان پلاسما خود به خود تغییر نمی کند، بنابراین می توان تصور کرد که میدان مغناطیسی بسیار زیاد است. پایدار. بنابراین تصور کنید که اخترشناسان چه شگفتی را وقتی شواهدی را مشاهده کردند مبنی بر وجود میدان مغناطیسی سیاهچاله تحت یک معکوس مغناطیسی قرار گرفته است.

به عبارت اولیه، یک میدان مغناطیسی را می توان مانند یک آهنربای ساده با قطب شمال و جنوب تصویر کرد. معکوس مغناطیسی جایی است که جهت آن قطب خیالی تغییر می کند و جهت میدان مغناطیسی تغییر می کند. این اثر در بین ستارگان رایج است.

خورشید ما هر ۱۱ سال یکبار میدان مغناطیسی خود را معکوس می‌کند، که چرخه ۱۱ ساله لکه‌های خورشیدی را که ستاره‌شناسان از دهه ۱۶۰۰ مشاهده کرده‌اند، هدایت می‌کند. حتی زمین هر چند صد هزار سال یک بار دچار وارونگی مغناطیسی می شود.

اما تصور نمی شد که وارونگی مغناطیسی برای سیاهچاله های کلان پرجرم محتمل باشد.

 

در سال ۲۰۱۸ ، یک بررسی خودکار آسمان تغییر ناگهانی را در کهکشانی در فاصله ۲۳۹ میلیون سال نوری از ما نشان داد. این کهکشان که با نام ۱ES 1927+654 شناخته می شود، در نور مرئی با ضریب ۱۰۰ روشن شده بود. اندکی پس از کشف، رصدخانه سوئیفت درخشش آن را در اشعه ایکس و فرابنفش ثبت کرد. جستجوی مشاهدات آرشیوی منطقه نشان داد که کهکشان در اواخر سال ۲۰۱۷ شروع به درخشش کرده است.

در آن زمان تصور می‌شد که این درخشش سریع به دلیل عبور ستاره‌ای از نزدیکی سیاه‌چاله عظیم کهکشان است. . چنین رویارویی نزدیک می‌تواند منجر به یک رویداد اختلال جزر و مدی شود که ستاره را از هم جدا می‌کند و همچنین جریان گاز در قرص برافزایش سیاه‌چاله را مختل می‌کند. اما این مطالعه جدید بر این ایده سایه افکنده است.

DiagramShowingABlackHoleSwitchingMagenticFieldچگونه یک سیاهچاله ممکن است دچار وارونگی مغناطیسی شود. (NASA Goddard/Jay Friedlander)

این تیم به مشاهدات شعله ی کهکشانی در سراسر طیف کامل نور از رادیو تا اشعه ایکس پرداختند. یکی از چیزهایی که آنها متوجه شدند این بود که شدت اشعه ایکس خیلی سریع کاهش یافت. پرتوهای ایکس اغلب توسط ذرات باردار مارپیچ در میدان‌های مغناطیسی شدید تولید می‌شوند، بنابراین این امر حاکی از تغییر ناگهانی میدان مغناطیسی نزدیک سیاه‌چاله است.

در همان زمان، شدت نور در مرئی و فرابنفش وجود دارد. افزایش یافت که نشان می‌دهد بخش‌هایی از قرص برافزایش سیاه‌چاله داغ‌تر می‌شود. هیچ یک از این اثرات آن چیزی نیست که با یک رویداد مختل جزر و مد انتظار دارید.

در عوض، یک معکوس مغناطیسی بهتر با داده ها مطابقت دارد. همانطور که تیم نشان داد، زمانی که یک دیسک برافزایش سیاهچاله دچار یک معکوس مغناطیسی می شود، ابتدا میدان ها در لبه های بیرونی قرص برافزایش ضعیف می شوند. در نتیجه، دیسک می تواند به طور موثرتری گرم شود.

در عین حال، میدان مغناطیسی ضعیف تر به این معنی است که اشعه ایکس کمتری توسط ذرات باردار تولید می شود. هنگامی که میدان مغناطیسی معکوس خود را کامل کرد، دیسک به حالت اولیه خود باز می گردد.

این تنها اولین مشاهده از برگشت مغناطیسی یک سیاهچاله کهکشانی است. ما اکنون می دانیم که می توانند رخ دهند، اما نمی دانیم که این معکوس ها چقدر رایج هستند. مشاهدات بیشتری لازم است تا مشخص شود که سیاهچاله یک کهکشان چند بار می تواند تبدیل به سوئیچ شود.

این مقاله در ابتدا توسط جهان امروز. مقاله اصلی.

 

برچسب‌ها:

نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.