با وجود آنچه مدیر ناسا می گوید چین احتمالا ماه را تصاحب نخواهد کرد

با وجود آنچه مدیر ناسا می گوید چین احتمالا ماه را تصاحب نخواهد کرد

بیل نلسون، مدیر ناسا اخیراً نسبت به اهداف چین در فضا ابراز نگرانی کرده است، و به ویژه اینکه چین به نوعی ادعای مالکیت بر ماه و دیگر کشورها را از کاوش در آن منع کنید.

 

در یک مصاحبه با یک روزنامه آلمانی، نلسون هشدار داد، “ما باید بسیار نگران باشیم که چین روی ماه فرود می آید و می گوید: “الان مال ماست و شما بیرون بمانید”. چین فوراً این ادعاها را “دروغ” خواند.

این اختلاف بین مدیر ناسا و مقامات دولت چین در زمانی رخ می دهد که هر دو کشور به‌طور فعال کار می‌کند در ماموریت‌های ماه – و چین از آرزوهای خود در ماه خجالتی نبوده است.

در سال ۲۰۱۹، چین اولین کشور شد سفینه فضایی را در سمت دور ماه فرود بیاورید. در همان سال، چین و روسیه برنامه های مشترک را برای دستیابی به قطب جنوب ماه تا سال ۲۰۲۶. و برخی از مقامات چینی و اسناد دولتی مقاصد بیان شده برای ساخت یک ایستگاه بین المللی تحقیقات ماه بین المللی دائمی و خدمه تا سال ۲۰۲۷.

تفاوت زیادی بین چین – یا هر کشور دیگری – پایگاهی در ماه ایجاد می کند و در واقع ماه را «تسلط» می کند.

به عنوان دو محققی که امنیت فضایی و فضایی را مطالعه می کنند. برنامه فضایی چین، ما بر این باوریم که نه چین و نه هیچ کشور دیگری احتمالاً در آینده نزدیک ماه را تصاحب نخواهند کرد. این نه تنها غیرقانونی است، بلکه از نظر فناوری نیز دلهره آور است – هزینه های چنین تلاشی بسیار بالا خواهد بود، در حالی که بازده بالقوه آن نامشخص خواهد بود.

 

چین توسط بین المللی محدود شده است. قانون فضایی

از نظر قانونی، چین نمی تواند ماه را تصاحب کند زیرا برخلاف قوانین فضایی فعلی بین المللی است. پیمان فضای خارج از کشور، که در سال ۱۹۶۷ به تصویب رسید و توسط ۱۳۴ کشور از جمله چین امضا شد، به صراحت بیان می کند که “فضای بیرونی، از جمله ماه و سایر اجرام آسمانی، با ادعای حاکمیت، از طریق استفاده یا اشغال، یا به هر وسیله دیگری مشمول تصرف ملی نمی شود” (ماده دوم).

متخصصان حقوق درباره معنای دقیق “تخصیص” بحث کرد، اما تحت یک تفسیر تحت اللفظی، معاهده نشان می دهد که هیچ کشوری نمی تواند ماه را تصاحب کند و آن را گسترش آرزوها و اختیارات ملی خود اعلام کند. اگر چین تلاش کند این کار را انجام دهد، خطر محکومیت بین‌المللی و واکنش تلافی جویانه بالقوه بین‌المللی را در پی خواهد داشت.

در حالی که هیچ کشوری نمی‌تواند ادعای مالکیت ماه را داشته باشد، ماده I معاهده فضای ماورای جو به هر کشوری اجازه می دهد تا فضا و اجرام آسمانی را کاوش و استفاده کند. چین تنها بازدیدکننده قطب جنوبی ماه در آینده نزدیک نباشید.

Artemis Accords گروهی از ۲۰ کشور که برنامه هایی برای بازگرداندن انسان به ماه تا سال ۲۰۲۵ دارند که شامل ایجاد یک ایستگاه تحقیقاتی در سطح ماه و یک ایستگاه فضایی پشتیبانی در مدار به نام Gateway با راه اندازی برنامه ریزی شده در نوامبر ۲۰۲۴.

 

حتی اگر هیچ کشوری نتواند به طور قانونی ادعای حاکمیت بر ماه کند، این امکان وجود دارد که چین یا هر کشور دیگری کشور، تلاش خواهد کرد تا به تدریج کنترل واقعی بر مناطق مهم استراتژیک را از طریق استراتژی موسوم به “برش سالامی.”

این عمل شامل برداشتن گام‌های کوچک و تدریجی برای دستیابی به یک تغییر بزرگ است: به‌طور جداگانه، این مراحل پاسخ قوی را تضمین نمی‌کنند، اما اثر تجمعی آنها می‌افزاید. تا پیشرفت های قابل توجه و افزایش کنترل. چین اخیراً از این استراتژی در دریاهای جنوب و شرق چین استفاده کرده است. /a>. با این حال، چنین استراتژی زمان می برد و می توان آن را حل کرد.

کنترل ماه دشوار است

با مساحتی نزدیک به ۱۴.۶ میلیون مایل مربع (۳۹ میلیون کیلومتر مربع) – یا تقریباً پنج برابر مساحت استرالیا – هر گونه کنترلی بر ماه خواهد بود موقتی و محلی.

به‌طور منطقی‌تر، چین می‌تواند تلاش کند تا کنترل مناطق خاصی از ماه را که از نظر استراتژیک ارزشمند هستند، مانند دهانه‌های ماه با غلظت‌های بالاتر یخ آب.

یخ روی ماه مهم است زیرا آبی را برای انسان فراهم می کند که نیازی به ارسال از زمین ندارد. یخ همچنین می تواند به عنوان منبع حیاتی اکسیژن و هیدروژن باشد که می تواند به عنوان سوخت موشک استفاده شود. به طور خلاصه، یخ آب برای تضمین پایداری و بقای طولانی مدت هر ماموریتی به ماه یا فراتر از آن ضروری است.

ایمن سازی و کنترل مناطق استراتژیک ماه مستلزم سرمایه گذاری های مالی قابل توجه و تلاش های طولانی مدت است. . و هیچ کشوری نمی‌تواند این کار را بدون توجه همه انجام دهد.

 

آیا چین منابع و قابلیت‌ها را دارد؟

چین در حال سرمایه‌گذاری هنگفتی در فضا است. در سال ۲۰۲۱، در تعداد پرتاب مداری با در مجموع ۵۵ پرتاب پیشرو بود. در مقایسه با ایالات متحده ۵۱. چین نیز در است. سه برتر در استقرار فضاپیما در سال ۲۰۲۱. شرکت فضایی دولتی StarNet چین در حال برنامه ریزی یک مگاصورت فلکی از ۱۲۹۹۲ ماهواره، و این کشور تقریباً ساخت ایستگاه فضایی تیانگونگ را به پایان رساند.

رفتن به ماه گران؛ “تسلط گرفتن” ماه بسیار بیشتر خواهد بود. بودجه فضایی چین – یک برآورد ۱۳ میلیارد دلار آمریکا در سال ۲۰۲۰ – تنها حدود نیمی از بودجه فضایی چین است. ناسا. هم ایالات متحده و هم چین بودجه فضایی خود را در سال ۲۰۲۰، ایالات متحده ۵.۶ درصد و چین ۱۷.۱ درصد نسبت به سال قبل افزایش دادند.

اما حتی با وجود افزایش هزینه ها، به نظر نمی رسد چین سرمایه گذاری کند. پول مورد نیاز برای انجام ماموریت پرهزینه، جسورانه و نامطمئن «تسلط بر ماه» است.

اگر چین کنترل بخشی از ماه را به عهده بگیرد، اقدامی پرخطر، پرهزینه و بسیار تحریک‌آمیز خواهد بود. چین با زیر پا گذاشتن قوانین بین‌المللی، وجهه بین‌المللی خود را بیشتر خدشه‌دار می‌کند و ممکن است به اقدام تلافی جویانه دعوت کند. همه اینها برای سود نامشخصی است که هنوز مشخص نشده است.The Conversation

Svetla Ben-Itzhak، استادیار فضا و روابط بین‌الملل، دانشگاه هوایی و ر. لینکلن هاینز، استادیار، سمینار فضایی غرب، دانشگاه هوایی، دانشگاه هوایی.

این مقاله از مکالمه تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی.

 

برچسب‌ها:

نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.