دانشمندان می گویند پاتوژن های منقرض شده سقوط تمدن های باستانی را آغاز کردند

دانشمندان می گویند پاتوژن های منقرض شده سقوط تمدن های باستانی را آغاز کردند

هزاران سال پیش، در سرتاسر مدیترانه شرقی، تمدن‌های متعدد عصر برنز تقریباً در همان زمان تغییر مشخصی پیدا کردند.

پادشاهی قدیمی مصر و امپراتوری اکدی هر دو فروپاشیدند و وجود داشت یک بحران اجتماعی گسترده در سراسر خاور نزدیک باستان و دریای اژه، که به صورت کاهش جمعیت، تخریب، کاهش تجارت، و تغییرات فرهنگی قابل توجه ظاهر می شود. .

 

طبق معمول، انگشتان دست روی آب و هوا اشاره شده است. تغییرو تغییر وفاداری. اما دانشمندان به تازگی مقصر جدیدی را در برخی از استخوان های قدیمی پیدا کرده اند.

در بقایای حفاری شده از یک محل دفن باستانی در کرت، در غاری به نام Hagios Charalambos، تیمی به سرپرستی باستان شناسی گونار نویمان از موسسه ماکس پلانک. برای انسان شناسی تکاملی در آلمان شواهد ژنتیکی از باکتری های مسئول دو مورد از مهم ترین بیماری های تاریخ یافت شد – تب حصبه و طاعون.

بنابراین، محققان گفتند، بیماری‌های گسترده ناشی از این عوامل بیماری‌زا را نمی‌توان به‌عنوان یک عامل نادیده گرفت. عاملی در تغییرات اجتماعی بسیار گسترده در حدود ۲۲۰۰ تا ۲۰۰۰ قبل از میلاد.

“ظهور این دو عامل بیماریزا در پایان دوره مینوی اولیه در کرت،” آنها در مقاله خود نوشتند، “بر ضرورت معرفی مجدد بیماری های عفونی به عنوان یک تبلیغ تاکید می کند. عاملی که احتمالاً به دگرگونی جوامع پیچیده اولیه در دریای اژه و فراتر از آن کمک می کند.”

Yersinia pestis یک باکتری مسئول ده ها میلیون مرگ است که بیشتر آنها در طول سه بیماری همه گیر جهانی ویرانگر. همانطور که این بیماری در قرن های گذشته فاجعه بار بود، تأثیر آن قبل از طاعون ژوستینیان، که در سال ۵۴۱ پس از میلاد شروع شد، اندازه‌گیری آن دشوار بوده است.

 

پیشرفت‌های فناوری و علمی اخیر، به‌ویژه بازیابی و توالی‌یابی DNA باستانی از استخوان‌های قدیمی، آشکار شده است. برخی از آن تاریخ از دست رفته.

برای مثال، اکنون گمان می‌کنیم که این باکتری از زمان حداقل دوره نوسنگی.

سال گذشته، دانشمندان فاش کردند که یک شکارچی-گردآورنده عصر حجر احتمالاً بر اثر طاعون مرده است هزاران سال قبل از اینکه شواهدی از رسیدن بیماری به اپیدمی.

اما، شواهد ژنومی بدست آمده تاکنون از مناطق سردتر بوده است. اطلاعات کمی در مورد تأثیر آن بر جوامع باستانی در اقلیم‌های گرم‌تر، مانند جوامع مدیترانه شرقی، به لطف تخریب DNA در دماهای بالاتر، وجود دارد.

بنابراین، نیومن و تیمش به حفاری استخوان‌های بازیابی شده از آن پرداختند. مکانی در کرت که به‌خاطر شرایط بسیار خنک و پایدارش معروف است.

آنها DNA را در دندان‌های ۳۲ نفر که بین سال‌های ۲۲۹۰ تا ۱۹۰۹ قبل از میلاد مرده بودند، بازیابی کردند. داده‌های ژنتیکی وجود تعداد کمی از باکتری‌های رایج دهان را نشان داد که انتظار می‌رفت.

کمتر مورد انتظار وجود Y بود. pestis در دو فرد و دو دودمان سالمونلا انتریکا – یک باکتری معمولا مسئول حصبه تب – در دو مورد دیگر. این کشف نشان می‌دهد که هر دو پاتوژن در کرت عصر برنز وجود داشته و احتمالاً قابل انتقال بوده‌اند.

 

اما یک هشدار وجود دارد. هر یک از دودمان‌های کشف‌شده اکنون منقرض شده‌اند و تشخیص اینکه چگونه عفونت‌های آن‌ها ممکن است بر جوامع تأثیر بگذارد، دشوارتر می‌شود.

نسب Y. pestis که آنها کشف کردند احتمالاً نمی‌توان از طریق کک‌ها منتقل شد – یکی از ویژگی‌هایی که دیگر دودمان این باکتری را در جمعیت‌های انسانی بسیار مسری کرد.

ناقل کک ناقل نسخه بوبونیک طاعون است. ; زمانی که این باکتری از طریق نیش کک وارد سیستم لنفاوی می شود، انسان آلوده می شود. بنابراین، مسیر انتقال این نوع باستانی باکتری می تواند متفاوت باشد و شکل متفاوتی از طاعون ایجاد کند. به عنوان مثال، طاعون پنومونیکی که از طریق ذرات معلق در هوا منتقل می شود.

محققان گفتند که S. دودمان enterica همچنین فاقد ویژگی‌های کلیدی است که به بیماری شدید در انسان کمک می‌کند، بنابراین ویروس‌زایی و راه‌های انتقال هر دو پاتوژن ناشناخته باقی مانده است. در مناطق کرت با تراکم جمعیت بالا، ممکن است تا حدودی شایع شده باشند.

“در حالی که بعید است Y. pestis یا S. enterica تنها مقصر تغییرات اجتماعی مشاهده شده در دریای مدیترانه در پایان هزاره سوم قبل از میلاد بودند، محققان در مقاله خود نوشتند، “ما پیشنهاد می کنیم، با توجه به شواهد DNA [قدیمی] ارائه شده در اینجا، بیماری های عفونی باید به عنوان یک عامل کمک کننده اضافی در نظر گرفته شوند؛ احتمالاً در تعامل با آب و هوا و مهاجرت. ، که قبلاً پیشنهاد شده است.”

از آنجایی که بیماری هایی مانند طاعون و حصبه اثری روی استخوان ها باقی نمی گذارند، در پرونده های باستان شناسی به طور مکرر مورد توجه قرار نمی گیرند. این تیم پیشنهاد می کند که غربالگری ژنتیکی دقیق تر بقایای بیشتر از مدیترانه شرقی می تواند به کشف میزان تأثیر این بیماری ها بر تمدن هایی که در آنجا زندگی می کردند کمک کند.

این تحقیق در زیست شناسی کنونی.

 

برچسب‌ها:

نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.